آکریل روکش موقت و مونومر

۲۲ کالا

خرید انواع آکریل دندانپزشکی، روکش موقت و مایع مونومر پخت سرد و پخت گرم آکروپارس Acropars، دورالی ریلاینس Reliance DuraLay آمریکا، آکروسافت و سیباگرون؛ استعلام قیمت آکریل روکش موقت و مونومر، فاکتور رسمی معتبر مطب و کلینیک، ضمانت اصالت فیزیکی و تحویل فوری سراسری.

ارزیابی بیومواد، سینتیک پلیمریزاسیون و پروتکل‌های کلینیکی آکریل روکش موقت و مونومر دندانپزشکی

تحلیل سینتیک گرمازای PMMA، انقباض حجمی مارجین، متالورژی رزین مدلاژ دورالی و مهندسی بافتی آسترهای نرم در پروتز ثابت و متحرک

اطلاعات بالینی دست‌اول

۱. سینتیک شیمیایی پلیمریزاسیون PMMA و مهار پیک حرارتی اگزوترمیک؛ حفاظت از پالپ زنده حین ساخت مستقیم روکش موقت

پلی‌متیل متاکریلات (PMMA) از دیرباز ماده استاندارد در ساخت پروتزهای موقت، ترمیم‌های فوری و پلاک‌های ارتوپدی و متحرک بوده است. پلیمریزاسیون این رزین‌ها یک واکنش رادیکال آزاد افزایشی با سرعت بالا است. در سیستم‌های خودپلیمر یا پخت سرد نظیر آکریل پخت سرد آکروپارس 200 و آکریل خودپلیمر سیباگرون، شروع واکنش از طریق برهم‌کنش شیمیایی بنزوئیل پراکسید (BPO) موجود در پودر با یک فعال‌کننده آمین ترشری (دی‌متیل پارا-تولوئیدین یا DMPT) درون مایع مونومر دندانپزشکی کلید می‌خورد. بر خلاف آکریل‌های پخت گرم که نیازمند انرژی حرارتی خارجی حمام آب برای شکست پیوند بنزوئیل پراکسید هستند، در آکریل‌های پخت سرد تولید رادیکال آزاد در دمای اتاق رخ می‌دهد.

بزرگ‌ترین چالش بیولوژیک در تکنیک ساخت مستقیم روکش موقت پروتز ثابت بر روی دندان‌های با پالپ زنده، واکنش گرمازای شدید (Exothermic Reaction) این پلیمریزاسیون رادیکالی است. هر مول متیل متاکریلات حین تبدیل به پلیمر حدود پنجاه و چهار کیلوژول حرارت آزاد می‌کند. در توده‌های ضخیم آکریل، این پدیده سبب افزایش دمای واکنش تا بالای هفتاد درجه سانتی‌گراد می‌شود. پژوهش‌های بیومتریال اثبات کرده‌اند که افزایش دمای پالپ حتی به میزان پنج و نیم درجه سانتی‌گراد، نرخ نکروز حرارتی و التهاب غیرقابل برگشت پالپ را به بیش از پانزده درصد می‌رساند و بالا رفتن دما تا یازده درجه سانتی‌گراد، تخریب کامل عروق و سلول‌های ادونتوبلاست پالپ دندان را در پی دارد.

برای مهار این تروما، دندانپزشک موظف به اجرای پروتکل خارج‌سازی متناوب (Pumping Technique) روی یونیت است. توده آکریل مخلوط‌شده پس از گذر از فاز چسبنده (Stringy/Sticky Phase) و رسیدن به فاز خمیری یکنواخت (Dough Phase)، درون قالب اولیه یا پوسته شفاف جای‌گذاری شده و روی دندان تراش‌خورده نشانده می‌شود. در فاز لاستیکی اولیه (Early Rubbery Stage)، پیش از آغاز سفت شدن نهایی و ظهور پیک دمایی، روکش باید به آرامی از روی دندان چند میلی‌متر بالا کشیده شده و مجدداً بازگردانده شود. سپس توده آکریل به طور کامل از دهان خارج شده و پلیمریزاسیون نهایی آن درون ظرف آب ولرم یا خنک انجام پذیرد؛ همزمان دندان تراش‌خورده زیر پوآر مداوم آب شستشو داده می‌شود. ثبت اولیه کانتور دندان‌ها پیش از تراش غالباً به کمک قالب‌های تهیه‌شده از آلژینات دندانپزشکی با دقت بالا صورت می‌گیرد تا پوسته آکریلی با حداقل ضخامت اضافی تولید شود.

هشدار بالینی: رها کردن توده خمیری آکریل پخت سرد روی دندان تراش‌خورده زنده تا اتمام گیرش نهایی خطایی غیرقابل جبران است؛ پیک حرارتی فراتر از هفتاد درجه سانتی‌گراد موجب سوختگی حرارتی پالپ و گیر مکانیکی آکریل در اندرکات‌های دندانی شده و جداسازی آن را بدون تخریب تراش غیرممکن می‌سازد.